Voor velen is het inmiddels bekend dat TCR een groot werkgebied heeft waar onze chauffeurs actief zijn. Eén van de standplaatsen van TCR is Zutphen, de standplaats van Lisette Grobben. Voor het gesprek met Lisette zijn we echter naar Deventer gegaan om haar daar te interviewen. We treffen haar in de kantine aan de Dordrechtweg, waar ze laat weten dat ze speciaal een ruimte heeft gereserveerd zodat we ongestoord kunnen praten.
‘Mijn standplaats is eigenlijk Zutphen, maar ik kom ook vaak in Deventer en daar voel ik me net zo thuis,’ vertelt Lisette met een glimlach. ‘Ik ken veel collega’s en vind het gezellig om even een praatje te maken.’ Dat sociale contact is kenmerkend voor haar. Wie met Lisette in gesprek gaat, merkt al snel dat ze makkelijk praat en oprecht geïnteresseerd is in anderen. Toch zag haar leven er vroeger heel anders uit. ‘Ik heb 28 jaar met plezier op een accountantskantoor gewerkt,’ vertelt ze. ‘Maar door de automatisering veranderde het werk enorm, het werd minder leuk en toen wist ik dat het tijd was om iets nieuws te zoeken.’
Lisette noemt zichzelf een gevoelsmens en iemand die graag onder de mensen is. ‘Dat is precies waarom het vak van taxichauffeur me aansprak, lekker vrij achter het stuur zitten, onderweg zijn en ondertussen een goed gesprek met klanten. Dat maakt dit werk zo leuk.’ Ze haalde haar taxipas bij Correct Monnereau en begon vervolgens bij Munckhof Taxi. ‘Mijn eerste dag vergeet ik nooit meer, 1 september 2013. Ik wist niet wat ik moest verwachten, maar het viel me reuze mee. Ik heb met veel plezier schoolroutes gereden in de Achterhoek en dagbestedingsvervoer in Vorden.’ Na twee jaar kwam daar echter een einde aan. ‘Munckhof stopte ermee en ik moest op zoek naar een nieuwe werkgever. Dat vond ik moeilijk, maar uiteindelijk had ik bij TCR het beste gevoel en dat bleek terecht.’
“Ik ken veel collega’s en vind het gezellig om even een praatje te maken.”
De start bij TCR viel samen met een zware periode voor het bedrijf. ‘Toen ik begon moesten er juist veel collega’s vertrekken, dat voelde niet fijn, zeker niet als je zelf net wordt aangenomen. Maar ik begreep dat het nodig was om het bedrijf gezond te houden,’ vertelt Lisette nuchter. Ze reed in die tijd veel ritten voor Regiotaxi Gelderland en Valys en later ook voor ZOOV en PLUS-OV. ‘Dat werk moet je liggen. De korte ritjes en vaste klanten waren niets voor mij, ik haal juist energie uit nieuwe mensen ontmoeten en wat langere ritten rijden. Dat maakt mijn werk afwisselend en leuk.’
Om het werk plezierig te houden stapte Lisette over naar het eigen vervoer tussen Deventer en Zutphen. ‘Dat bleek een schot in de roos. Het gaat mij vooral om plezier in mijn werk en dat had ik bij ZOOV en PLUS-OV niet. Bij het eigen vervoer voelde ik die voldoening weer wel.’ Inmiddels werkt Lisette al tien jaar bij TCR en kent ze de wegen in de regio op haar duimpje. ‘Er leiden altijd meer wegen naar een bestemming dan alleen de snelste route,’ zegt ze lachend. ‘En met een gezellig gesprek onderweg komen we altijd op tijd waar de klant moet zijn.’
Haar dagen beginnen vaak vroeg met ritten vanuit Zutphen, Vorden of Lochem naar het ziekenhuis in Deventer. ‘Vaak zijn het dialyseklanten waar ik de dag mee start. Meestal ken ik ze al, maar daarna is het altijd weer een verrassing wat de volgende rit wordt. En dat maakt het werk leuk en onvoorspelbaar.’ Lange ritten vindt ze het mooiste om te doen. ‘Iemand brengen naar een ziekenhuis in Utrecht of Amsterdam, dat doe ik met plezier. Inmiddels weet ik meerdere routes uit m’n hoofd en geniet ik van de afwisseling onderweg.’
Voor Lisette draait het niet alleen om het rijden, maar vooral om de mensen. ‘De klant staat bij mij op één. Tijdens een rit voel ik vaak goed aan wat er speelt en waar iemand behoefte aan heeft. Ik ben een luisterend oor en klanten waarderen dat. Soms vragen ze om mijn mening en dan geef ik die ook, maar alleen als er echt om wordt gevraagd.’ Hoewel ze regelmatig lange dagen maakt, vindt ze dat bij het vak horen. ‘Het is geen baan van acht tot vijf en dat vind ik juist leuk. In het weekend rijd ik vaak Valys-ritten, soms met meerdere stops. Dat maakt de gesprekken onderweg lekker divers en er valt altijd wel wat te kletsen. Dat maakt het weekendwerk juist leuk.’
“Bij TCR had ik direct het beste gevoel.”
Na tien jaar straalt Lisette nog steeds plezier uit in haar werk. ‘Ik leg mijn hart en ziel in wat ik doe. Ik probeer een goede collega te zijn en mijn werk met professionaliteit uit te voeren. Klanten op hun gemak stellen, veilig naar hun bestemming brengen en als iemand bij het uitstappen zegt: “Het was een fijne, gezellige rit… komt u me ook weer ophalen?”, dan weet ik dat ik mijn werk goed heb gedaan. Dat is precies waarom ik dit vak met zoveel liefde doe.’
