Soms zit de waarde van ons werk in de kleine momenten en de contacten die onderweg ontstaan. Oud-collega Wilma is per augustus met pensioen gegaan en deelt hieronder haar persoonlijke verhaal over haar laatste periode bij TCR en het bijzondere contact dat zij opbouwde met Oekraïense kinderen, hun ouders en grootouders.
Soms zit de waarde van ons werk in de kleine momenten en de contacten die onderweg ontstaan. Oud-collega Wilma is per augustus met pensioen gegaan en deelt hieronder haar persoonlijke verhaal over haar laatste periode bij TCR en het bijzondere contact dat zij opbouwde met Oekraïense kinderen, hun ouders en grootouders.
We vonden het zo’n mooi en persoonlijk verhaal dat we het graag met iedereen delen.
“Mijn naam is Wilma en ik heb 7 jaar bij TCR, regio Vechtdal, gewerkt. Ik reed er hoofdzakelijk schoolvervoer, maar ook WMO-vervoer en Valys. De laatste periode heb ik Oekraïense kinderen vanaf hun huisadres naar school gebracht. In het begin was dat best even wennen, zoals dat wel vaker gaat met een nieuwe route of nieuwe schoolkinderen. Zeker bij het vervoer van Oekraïense kinderen is de taalbarrière een behoorlijk punt. Echter, na een tijdje werd het gezellig en vertrouwd.
Gezien de reacties van de kinderen, maar ook van hun ouders en grootouders, werd het onderlinge contact prettig en konden we via WhatsApp en berichten fijn communiceren. Door geduld te hebben van beide kanten werd het contact met de kinderen steeds beter en begon er vertrouwen te ontstaan. Hun vertrouwen is door de oorlog in hun land behoorlijk beschadigd. Met het winnen van vertrouwen kon ik ze met de feestdagen verrassen met een presentje, waarop ze verbaasd en erg leuk reageerden. Geheel onverwacht, en wat zeker niet de bedoeling was van mijn kant, is het feit dat de Oekraïense kinderen, ouders en grootouders mij ook wisten te verrassen met een leuk cadeau. Het heeft mijn zicht op Oekraïense vluchtelingen veranderd.
Nu ik met pensioen ben, kan ik zeggen dat ik met heel veel plezier terugkijk op mijn werk bij TCR en heeft de laatste periode met de Oekraïense kinderen daar zeker aan bijgedragen.
Wilma Kotter”
Wilma, bedankt dat je jouw mooie verhaal met ons wilde delen. We wensen je een heel fijn en vooral welverdiend pensioen!
